dinsdag 10 maart 2009

gas


Pas gisteren heb ik me hier voor het eerst aan gas gewaagd. Van nature houd ik niet van gas, maar ik zie ook wel in dat gas een goeie oplossing is, bijvoorbeeld als de Hammelandsterhoeve, onze buurman, ambieert om energie-neutraal te zijn. Gasmotoren zijn bewezen technologie en methaangisting levert alleen maar goeie dingen op.

Maar het is met tegenzin, dat wel. Ik vind methaangisting onsmakelijk, omdat ik ook geen liefhebber van diarree ben. Een stevige, glanzende donkerbruine drol, mits van eigen fabrikaat, daar kan ik met genoegen naar kijken. Het voelt niet goed, om dat hygiënische pakketje ten behoeve van de methaangisting te gaan roeren door de gier, ook niet als je het mengsel verder op smaak brengt met biomassa, zoals met pindadoppen of met aardappelschillen. Dat voelt niet goed, ook al schreef De Kleine Aarde in 1975 dat methaangisting de problemen van het huidige rioleringsstelsel kan oplossen. Maar goed, dat was 1975. Andere tijden, andere esthetiek.

Vorige week zocht ik een zak gedroogde koemest, omdat ik er een leuk fikkie mee wilde proberen te stoken. Ik zocht tussen de kunstmest, die de lokale leverancier in wel tien verschillende soorten aanbiedt. Eén zak prees zichzelf aan met 'geen kans op verbrande gewassen'. Want dat is de clou: mest is gevaarlijk. Van oorsprong is methaangisting alleen uitgevonden om van de zelfontbrandende stevige glanzende donkerbruine drollen ongevaarlijke compost te maken.

maandag 9 maart 2009

gaskoelkast

Ik zou een nieuwe naam moeten verzinnen voor dit blog. Dutchcomfort.nl is al vergeven; die is uiteindelijk boven een site komen te staan die doorverwijst naar weer andere sites waarop schoenen verkocht worden. Het is toch zonde hoe achteloos er met een prachtige naam wordt omgesprongen. Ik heb overwogen om in een nieuwe naam te verwijzen naar de Amish. Niet vanwege hun schijnbaar rechtlijnige opvatting van het Woord, maar juist vanwege het technisch-esthetische effect daarvan. Je moet toch tamelijk vindingrijk zijn om in de moderne samenleving te overleven als je elektriciteit afwijst.

Dit is bijvoorbeeld één van de gaskoelkasten die in 1934 in de toonzaal op Groenmarkt 29 in Den Haag stond, tussen de andere innovatieve gasuitvindingen: gaskachels, gasfornuizen en geisers. Het plaatje komt uit een filmpje van het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid en wat mij betreft zit alles mee. Je ziet meteen dat Den Haag in 1934 nog een bloeiende stad was, waar de butler, zingend in smoking, de koelkast voor je opende.

En dan die koelkast zelf! Amish schijnen zulke koelkasten te gebruiken. Die zoemen niet, maar die snorren en pruttelen, op gas dus. Eigenlijk snap ik nauwelijks waarom we ons - na de kolen - het gas in onze maag hebben laten splitsen, ik snap al helemaal niet waarom het gas het twinig jaar later alweer verloor van de elektriciteit.

vrijdag 6 maart 2009

aluminiumfolie


Dezelfde weerzin die ik heb tegen elektriciteit heb ik ook tegen de futuristische metaalsoort aluminium. Ik vind aluminium een onethisch metaal. Dat aluminium in de aardkorst zeer voorradig is en ook alle andere lovenswaardige eigenschappen die het materiaal heeft, verhelpen niet dat ik het onaangenaam vind dat er bespottelijk veel elektriciteit nodig is om het aluminiummolecuul voor aluminiummolecuul uit bauxiet los te peuteren. Zoveel elektriciteit dat aluminium alleen gemaakt wordt op plaatsen waar niemand zich er echt aan stoort dat er een stuwmeer of een kerncentrale gebouwd is.

Als ik Chinees eet, eet ik de bami goreng en de loempia het liefste in het restaurant op. Ik houd van het artistieke stukwerk, van het aquarium en het Chinese porselein, maar de belangrijkste reden dat ik geen gebruik wil maken van de afhaaloptie die elk Chinees restaurant biedt, is dat niet kan aanzien hoe royaal elke portie apart in aluminiumfolie wordt verpakt.

Mijn zoon ontbijt met een boterham met appelstroop. Vanmorgen zaten alle boterhammen nog samen in een zak in het (elektrische) vriesvak, en bevroren boterhammen, die lust hij niet. Aanvankelijk deed ik de boterham in de (elektrische) broodrooster, maar toen bedacht ik hoe brood uitdroogt, van die droge roosterwarmte. Ik heb de boterham toen ingepakt in aluminiumfolie, want dat hebben we wel gewoon in huis, hoor. Nou ja, uit zuinigheid gebruikte ik het aluminiumfolie dat nog in de oven lag. Ik pakte de boterham in het folie met de vuile kant buiten; het brood ontdooide mooi zompig en in huis ging het ruiken naar appeltaart en vis.

donderdag 5 maart 2009

stroomlijn

Dat auto's beter zijn geworden door honderd jaar ontwikkeling heeft ze onmiskenbaar gebruiksvriendelijker gemaakt. Ons fordje is dan al ruim tien jaar oud, maar ook daar zit ik nog lekker in, hij doet alle deuren tegelijk op slot, ik kan bij alle weersomstandigheden de weg zien, echt, het is een goed autootje. Als je zuinigheid definieert als comfort per liter brandstof, dan zijn auto's ook zeker zuiniger geworden.

Maar elke andere definitie levert maar een heel matig resultaat. Als een zuinige auto wilt maken, moet je 'm licht van gewicht maken, moet je 'm langzaam laten rijden, moet je 'm stroomlijnen en moet je zorgen dat de auto laag en niet te breed is. Zoals deze oranje Lotus Elise. Alleen heeft die nu een bespottelijk krachtige motor onder de kap, die je, om 'm licht en langzaam te maken, beter kunt vervangen door een bromfiets- of grasmaaimachinemotor.

Een goedkoop alternatief voor de Suzulki Alto en de Daihatsu Coure.

woensdag 4 maart 2009

venturi-lamp


Dit is een venturi-buis. De universiteit van Leuven heeft aan de venturi-buis tepeltjes gesoldeerd, zodat je kunt meten hoe groot de druk is als je in de venturi-buis blaast. Want als je de dat meet, levert dat natuurlijk iets bijzonders op, anders stond deze venturi-buis zo niet op de website van de universiteit van Leuven. Het bijzondere is, dat de druk bij blazen, bij de vernauwing in de buis het laagste is. Bij zuigen trouwens ook. Alleen als je niks doet, dan is de druk overal gelijk.

Ik vertelde hier eerder dat ik vind dat het hele elektriciteitsnet vervangen moet worden door een glasvezelnet waar infraroodstraling doorheen gepompt wordt. Vrijwel alles wat nu met die vieze elektriciteit gebeurt, kan volgens mij probleemloos op infrarood, alleen verlichting, dat leek me nog problematisch.

Ik heb u mijn hoop gevestigd op de venturi-buis. Het lijkt me zo leuk als een vernauwing van het glas, aan het einde van het glasvezelnetwerk, de golflengte van het infrarode licht kan veranderen. Zodanig, dat het zichtbaar licht wordt. Ja zeg, dat zou toch leuk zijn. Als dat werkt, is er dan nog één elektrisch apparaat te verzinnen dat niet ook op infrarood functioneert?

dinsdag 3 maart 2009

vergassen

Dat ik mij hier wel eens laatdunkend heb uitgelaten over het broeikaseffect, komt doordat het idee zo groot en retorisch is, dat ik er in de praktijk eigenlijk niks substantieels aan kan doen om het op te lossen, behalve me er rot over te voelen dat ik überhaupt leef. En ik houd niet zo van retorische ideeën die impliciet tot doel hebben om mij een rotgevoel te bezorgen. Zeker niet over dat ik leef.

Maar mijn schoonvader, die graag de oude meesters leest, wist dat Descartes in de negentiende eeuw al had aangetoond dat toename van de kooldioxide tot opwarming leidt. Of het was een andere pruikenkop in een ander decennium, dat heb ik niet zo precies onthouden. Ik vind het idee van de waterstofeconomie echt erg mooi, echt waar! Waterstof tanken en pure stoom uit de uitlaat, dat is de wereldvrede, heus waar, ik vind dat ook.

Het is alleen zo ingewikkeld! Waterstof maken, dat is héééél ingewikkeld. Tenminste, dat dacht ik altijd. Tot ik, en ik heb hiervoor echt minstens een uur op het internet gestruind, op vergassen van biomassa (hout, bloembollen) stuitte. En dat vergassen waterstof oplevert! Kijk, deze meneer uit Zaïre met de snor, die is hier aan het vergassen. En omdat hij de vergasser op een auto gezet heeft, vermoed ik dat hij de motor van die auto op waterstof loopt. Of zou het een propagandafoto zijn?

maandag 2 maart 2009

dieselaggregaat


Het helpt erg om met mensen te praten. In mijn zoektocht naar een goedkope warmtekrachtkoppeling dacht ik aan een oude dieselmotor. Natuurlijk, een dieselmotor die er twee miljoen kilometer op heeft zitten zal een ethisch roetfilter nodig hebben, en dat kost misschien wat, maar de motor zelf, die is min of meer gratis en elke garagehouder kan hem opkalefateren.

Ja, dat is aardig, maar een dieselmotor die kilometers heeft gemaakt, is natuurlijk niet bedoeld om stroom op te wekken. Waarom precies niet, dat weet ik niet, maar mijn gesprekspartner had daar een gevoelig punt. Een dieselmotor is voor een auto en niet om in een schuur bij constant toerental op frituurvet te verpieteren. Vrijheid of de dood!

Maar waarom mag een dieselaggregaat, zo'n trouwe werker, die jarenlang goedmoedig bij de boer de tredmolen aandrijft, niet warmtekrachtkoppeling heten? Is er nog niemand op het idee gekomen om de waterkoeling aan te sluiten op het warme water van de douche en de cv?