gelukkig nieuwjaar!

De jaarcyclus eindigt wat mij betreft in de zomer. Ik ga vandaag al het papier dat in mijn opdracht door studenten is volgeschreven gedurende dit schooljaar - en nog wat eigen werk erbij - in de papierbak gooien, zodat ik volgend schooljaar weer met een leeg bureau kan beginnen. Aan mijn baan verandert niet erg veel. Ik heb in het gelukkige nieuwjaar iets méér uren bij een kleinere aanstelling. Volgend jaar ben ik dagelijks vanaf drie uur thuis, om mijn kinderen te leren theedrinken.

Mijn vrouw gaat overdag werken, dus de levendigheid die het huis dit jaar had, en waarop het ontworpen was, is er alweer uit. Prachtkind L, die bij ons een speelkamer huurde, komt na de zomer ook niet meer terug. L is, met zijn vrolijke, symmetrische gezicht, zijn olijfkleurige huid, zijn zwarte krullen, zijn sterke tanden en zwartbruine ogen het mooiste kind dat ik ooit gezien heb. En gekookt wordt er dus ook niet meer, om twaalf uur, door L en mijn vrouw.

Recept van L:
Twee deciliter zonnebloemolie in de pan; drie eetlepels soyasaus erbij. Grof gesneden ui erin laten bakken; de soyasaus laten caramelliseren. Een groente erbij, bijvoorbeeld champignons. Minstens twee soorten kruiden toevoegen, in grote hoeveelheden: bijvoorbeeld een half potje cayennepeper, komijn, Italiaanse kruiden, of gember. Opdienen met pasta en zo heet mogelijk door je slokdarm slobberen. Ook heerlijk voor op vakantie! Over twee weken wordt dit weblog hervat.

Audi

Vanmorgen liet ik mijn auto vakantieklaar maken bij de Škoda-garage. Škoda is een onderdeel van het Volkswagen-concern, dus in op het leestafeltje daar lag peptalk van het hele concern. Van Audi bijvoorbeeld, die ook een Volkwagen is. Audi beweerde daar dat één (grote) windturbine genoeg is om vijfduizend van de nieuwe elektrische Audi's aan te drijven.

Vijfduizend? Je zuster. Vijfduizend Audi's nemen krap anderhalve kilometer driebaanssnelweg in beslag (één rijrichting). De hele Zeeburgertunnel dus, en nog vierhonderd meter extra. Daar, naast de snelweg staat een reclamezuil, waar van mij die (grote) windturbine van Audi opgezet mag worden. Alle Audi's worden met sleepkabels verbonden en de voorste drie kabel worden bevestigd aan de aan de as van turbine. Dat een windturbine een rendement heeft van minder dan 50% schenk ik Audi, en Audi krijgt ook van mij windkracht zeven kado. Zou die windturbine die vijfduizend auto's in beweging krijgen, denkt u?

Wat Audi vermoedelijk bedoelt is dat gemiddeld slechts één twintigste deel van de auto's op dit moment aan het rijden is; 250 Audi's dus. En van die 250 zal weer één twintigste op dit moment aan het optrekken zijn, terwijl de andere gewoon rijden en een enkeling aan het afremmen is. Kost ook energie, maar een stuk minder. En twaalf en een halve Audi (25 ton!) vlottrekken, dat lukt een grote windturbine net, schat ik. Maar daar is minstens windkracht vier voor nodig, lijkt me.

warmte-opslag

Volgens mijn collega W, die ik vertrouw er verstand van te hebben, heb je een opslag van ongeveer acht kuub water nodig om een gezin de winter door te helpen. In die acht kuub water is dan warmte opgeslagen. Voorwaarde is wel dat het huis dat je met het warme zomerwater wilt verwarmen goed geïsoleerd is. Geen idee trouwens, of ook het badwater daarvan meeprofiteert.

Ik vind acht kuub verrassend weinig! Ik heb met gemak acht kuub over, hier in huis, maar ons huis is denk ik niet representatief, want ons huis is erg groot, terwijl wij toevallig net een levensstijl hebben aangemeten waarbij die groteske afmetingen eigenlijk niet meer nodig zijn. Onze eerste huurwoning in Den Haag had een kelderberging van wel twintig kuub, en zelfs in de woning was nog makkelijk vijf kuub volstrekt nutteloze ruimte. En dan nog: elk Nederlands huis heeft toch minstens acht vierkante meter dak ter beschikking, waar we met een meter opbouw dus acht kuub water kwijt kunnen.

Een nadeel is dat acht kuub water een massa heeft van acht ton. Zou bebouwing die voldoet aan het bouwbesluit deze acht ton er gratis bij kunnen hebben?

werkster (2)

Enkele weken geleden kregen we van de gemeente Amsterdam een tamelijk uitgebreide brochure en één bijgevoegde zak, die geloof ik avri-zak heet. In deze avri-zak mogen wij een deel van ons plastic-afval voortaan naar een oranje gekleurd plastic-verzamelpunt brengen, ongeveer een kilometer verderop. Dat mag niet in een grijze KOMO-zak, want KOMO-zakken zijn blijkbaar niet van het goede plastic gemaakt. Ander fout plastic is piepschuim en plastic speelgoed.

De zak heeft de laatste weken door de keuken en de woonkamer gezworven, terwijl hij langzaam volraakte. Eerder was ik al in verrukking als ik groente-afval had, voor de composthoop, nu had ik er weer een afvalsport bij: het juiste plastic! Van de verpakking van chipolata-worstjes kan het doorzichtige folie wel in de avri-zak, maar het bakje moet bij het rest-afval.

De vrouw die gisterenochtend bij ons aanbelde was niet E. E is nog steeds in Polen en het is onduidelijk of ze weer naar Nederland terugkomt. Ze zou dat wel willen, zegt haar bemiddelaarster, maar Polen weerhoudt haar. De vrouw die gisteren aanbelde was de Poolse vervanger van E: S. Onze geselecteerde plastic-verzameling in de avri-zak hadden we even bij de voordeur gezet, want die zwierf zo onhandig door de keuken en de woonkamer als daar gedweild moest worden. Toen S weg was bleek dat zij het laten verdwijnen van de avri-zak ook tot haar taak bleek te vinden horen.

werkster

Op maandagochtend om acht uur wordt er bij ons aangebeld. Ik schrik daar altijd van, omdat ik niet goed kan onthouden dat wij het schoonmaken van ons huis - en dan bedoel ik het rotwerk: de wc's, de badkamer, het dweilen van de keuken - hebben uitbesteed. Het is E die aanbelt, op maandagmorgen.

Aan haar hebben we dit werk uitbesteed. E is een opgewekte vrouw, die alleen Pools spreekt. Ik zeg iets tegen haar, dat volgens mij geschreven moet worden als gin dobre. E moet dan lachen. E werkt hier door bemiddeling van een Poolse onderneemster, die ook voor eventuele vertaling zorgt. E doet haar werk opgewekt en grondig en ze verlaat na twee uur ons huis even opgewekt als ze binnenkwam.

Vorige week heeft E's echtgenoot in Polen een hartaanval gekregen. Van verdriet, omdat hij E zo miste. Vorige week was E er dus niet en deden we ons huis zelf. Ik en mijn vrouw, we stonden samen de wc's, de badkamer te doen. En we dweilden. Best aardig werk, als je het met z'n tweeën doet.

retro

Wat het verstrijken van de tijd met het verleden doet, is er een vervalsing van maken. De tijd laat alle degelijke dingen bestaan en alle rommel verdwijnen. Daardoor lijkt het verleden heel degelijk geweest te zijn, maar dat is natuurlijk niet zo. Vroeger waren er ook plaggenhutten en gammele fietsen en gebarsten aardewerk. Vergaan is het, tot stof.

Ik vermoed dat deze vervalsing retro aantrekkelijk maakt. Vroeger! Toen de dingen zogenaamd nog niet stuk gingen (één van de drie toeters van mijn Mercedes-Benz woog in zijn eentje vier kilo!). Wij hebben thuis een retro-koelkast en een retro-vuilnisbak. Beide van zeer matige kwaliteit.

Hoe deden ze dat vroeger, met grote pedaalemmers? Bleven die vroeger wel heel? En waarom komt Wesco niet met een echt degelijke oplossing voor het moderne probleem van afvalscheiding? Ik wil, in de keuken, groen afval, plastic, papier en restafval smaakvol kunnen scheiden.

vogelpoep

In Den Haag was ik de eigenaar van een Mercedes-Benz. Niet precies degene die hier afgebeeld staat, maar wel een die dezelfde attractie was voor vogels. De korst die deze auto uiteindelijk bedekte was waarschijnlijk nog wel dikker dan die van het plaatje. Mijn Mercedes-Benz was een klassieker, wat in de praktijk betekent dat het goedkoop is om 'm te laten stilstaan (verzeking, wegenbelasting), maar kostbaar om 'm te laten rijden. De zes-cilinder-in-lijnmotor dronk ongeveer één liter voor vier kilometer. Met loodvervanger.

Toen ik weer eens een ommetje wilde maken met de Mercedes-Benz deed ik 'm onderweg door de wasstraat: het intensiefste programma. Ik zat in de auto terwijl om mij heen de borstels en het schuim en de damp op de dertig jaar oude carosserie zwoegden. Toen de wasstraat het opgaf stapte ik uit om de prachtige klassieker in zijn witte lak te bewonderen. Er was niets gebeurd. Vogelpoep is hardnekkiger dan het intensiefste programma van de wasstraat.

Uiteindelijk, op eigen kracht en uit het zicht van het Haagse politiecorps (die het aldaar geldende verbod op het op de openbare weg wassen van auto's wel eens streng zou kunnen handhaven, het Haagse politiecorps kennende), met zachte borstels en groene zeep (uiteraard) heb ik de Mercedes-Benz weer helemaal op showroom-niveau gekregen. Hardnekkig, vogelpoep! En vogelpoep komt ook in allerlei kleuren! Ik wil de Škoda eigenlijk wel helemaal personaliseren; met vogelpoep. Lijkt me heel cradle-to-cradle, als alternatief voor autolak.