vrijdag 9 oktober 2009

stortbak


Ik houd erg van gietijzeren stortbakken. Dat blijft zo, ook als ik gehoord heb dat er iemand overleden is nadat de ophangbeugels van de muur zijn afgebroken en de dertig kg gietijzer, de twintig liter spoelwater en de waterbesparende baksteen op het hoofd van de geduldige zittende ontlaster zijn gestort.

Ik houd er ook van dat ze zo hoog hangen, die ouwe stortbakken. Het voordeel is dat er meer ruimte op de vloer van de wc-ruimte overblijft en dat de spoelkracht van het water groter is. In een honderd jaar oud huis trok ik per ongeluk de wc eens door, net nadat ik de pot had weggehaald, en door de kracht van de waterstraal werd ik de wc-deur uitgespoten.

In mijn nieuwe huis wilde ik de gloednieuwe kunststoffen stortbakken graag hoog hebben hangen, om de redenen die hierboven staan. Dit is door de installateur niet begrepen, wellicht omdat het hoog ophangen van een stortbak in strijd is met de arbo-regels van de bouwvakker. Een installateur beweerde dat de hoogte van de spoelbak niet uitmaakt voor de spoelkracht, maar dat geloof ik echt niet. In mijn volgende huis komen alle spoelbakken op het dak.

donderdag 8 oktober 2009

vlakspoeler

Grappig: toen ik een plaatje zocht van een vlakspoeler - een podiumpot - vond ik alleen afbeeldingen van wc-potten met een gesloten deksel. Volgens de feng shui moet je de wc-pot altijd gesloten houden, omdat er slechte chi uit het riool komt. Maar ook in onze cultuuur houdt het geen pas om openlijk over keramieke zijde van de wc-pot te praten.

Maar toch: ik houd niet van de diepspoeler. Ik vind het er onsmakelijk uitzien als mijn drollen ronddrijven onderin wit vaatwerk. Ik vind het ook onprettig aanvoelen als het opspettert tegen mijn blote billen. Bij een vlakspoeler kan ik omkijken naar wat ik gemaakt heb. Erica Jong heeft met opmerkelijke walging over dit omkijken geschreven in Het Ritsloze Nummer, ... dat is het cultuurverschil tussen mij en Erica Jong.

Bij mijn nieuwe huis staat een bouwtoilet, zo'n kunststof doos die eens in de week door Bo-rent wordt geleegd en schoongespoten. Ons bouwtoilet kun je niet doortrekken, waardoor de vlakspoel-opstelling niet slim is. Immers: een vlakspoeler die je niet kunt doortrekken gaat stinken. Er staat dus een diepspoeler bij mij voor de deur. Deze diep'spoeler' geeft niet een plons van waterdruppels tegen mijn billen, maar om hygiënische redenen een plons van een blauwe, wat stroperige vloeistof tegen mijn billen. Dit is misschien hygiënisch, maar ik vind het smerig.

woensdag 7 oktober 2009

wolken


Het was de intimiderende kinderliteratuur van de jaren zeventig van de vorige eeuw (Barbapappa bijvoorbeeld) waardoor mijn generatie een grote argwaan heeft ontwikkeld tegen wolken. Zeker tegen door mensen gemaakte wolken; de wolken die in de kinderboeken giftig groen en soms zelfs met doodshoofden erin uit zwarte fabriekspijpen omhoog walmden.

Een hoogopgeleide leeftijdsgenoot, die gewoon in een christelijk gezin is opgegroeid, heeft aan mij opgebiecht hoe bezorgd hij is over uitlaatgassen van auto's, omdat hij overtuigd is dat de hele wolk die uit de uitlaat ontsnapt puur gif is. Dat is niet zo! (zei ik). Uit de uitlaat van een auto komt min of meer het zelfde als uit de neus van een dartel hert in het lommerrijke woud.

Ik ben weer terug op school, omdat ik vind dat ik genezen ben van mijn longontsteking. Het blijkt, dat mijn empathische collega's (die vonden dat ik minstens twee maanden rust moest houden) allen ervaren longpatiënten zijn. Eén vertelde dat zijn longontstekingen ontstaan als hij oppervlakkig ademt en dus niet zijn volledige longinhoud gebruikt. Onderin zijn longen blijft de onverse lucht achter, die de etter veroorzaakt. Zou het met motoren ook zo werken? Dat als een cilinder niet meedoet, dáár de etterende groene wolken van Barbapappa ontstaan?

dinsdag 6 oktober 2009

koffiemok

In 2005 werd aangekondigd dat er in 2009 een gasturbine op de markt zou komen zo groot als een koffiemok. Een koffiemok die twee à drie kiloWatt vermogen levert. Welnu, het is 2009 en ik wil nu die kiloWatt leverende koffiemok graag kopen.

Een gasturbine is een soort straalmotor (zo'n ding dat onder een vliegtuigvleugel hangt). Het verschil is (geloof ik) dat een straalmotor straalt en een gasturbine niet. Dat stralen, dat is veilig op vliegvelden of tien kilometer hoog in de lucht; verder heb je niet veel aan een straalmotor. Een gasturbine zorgt ervoor dat er een as gaat draaien, net zoals een motor met een krukas dat doet. Alleen een krukasmotor die twee à drie kiloWatt vermogen levert is niet zo groot als een koffiemok.

Binnenkort moet ik weer grotere afstanden gaan fietsen. Ik wil daar wel een hulpmotortje bij, ter grootte van een koffiemok. En inderdaad, ik wil mijn hulpmotortje ter grootte van een koffiemok graag customizen bij mijn fiets. Powered by Dutch Comfort, maar dan zonder dat Feyenoord-logo.

maandag 5 oktober 2009

glasvezelbehang


Ik vind het groot nieuws dat ik een ecologische bouwmarkt heb ontdekt, verderop, in Amsterdam-West. Mijn zowat radio-actieve huis (er is veel aardigs te zeggen over de mannen die het huis hebben opgetrokken, maar hun materiaalkeuze en werkwijze werden niet in de eerste plaats ingegeven door zorg om alles wat kan opraken) wordt nu dus opgeschilderd met ecologische verf.

Maar we behangen ons huis dan wel weer met glasvezelbehang. Over glasvezels heb ik iemand met een baard zich wel eens zien opwinden, waardoor glasvezels in mijn hoofd zijn blijven hangen als milieudelict. Bij de ecologische bouwmarkt verkopen ze misschien jute bij wijze van glasvezelbehang. Voor ons noodgeval - het geld is op en er moeten nog drie verdiepingen gestuukt worden, en snel - was de ecologische bouwmarkt net even te ver weg.

Door de komst van glasvezelbehang, met de bijhorende glasvezelbehanglijm en glasvezelbehanglijmblokkwast, zouden stukadoors zich echt zorgen moeten gaan maken: het is echt makkelijk aan te brengen en ik vind het er zeer acceptabel uitzien. Ik dacht: als je die glasvezels nou aansluit op een infrarood-warmtebron, dan is dat een hele laagdrempelige manier om zelf muurverwarming te maken.

vrijdag 2 oktober 2009

vrijheid

Ik weet niet hoe lang de energiemarkt al vrij is, maar waar ik binnenkort ga wonen valt niet zo veel te kiezen. We kunnen ervoor kiezen om stadswarmte te betrekken bij Nuon, of om stadswarmte niet te betrekken bij Nuon en kou te lijden. IJburg is een eiland. Misschien is dat de reden dat er geen gas geleverd kan worden. In de buurt waar we gaan wonen stikt het van de eigenwijze architecten en andere hippe vogels, die allerlei manieren hebben gevonden om deze logikwis te tackelen, maar toen wij begonnen met het bouwen van ons huis waren we nog niet creatief genoeg. Wij wachten nu dus op de onvermijdelijke aansluiting op de stadswarmte van Nuon.

Er is al aangekondigd dat in de meterkast van ons nieuwe huis een machine komt te hangen, die wij te leen krijgen van Nuon, die de warmte gaat regelen. En dan heeft elke verdieping van het huis ook nog een schakelstation, elk met minstens drie wijzerplaten, een elektrische pomp en zeer vele draaiknoppen, allemaal apparatuur waar we te allen tijde van af moeten blijven.

Nuon levert ons warmte op 70 graden Celsius en het apparaat in onze meterkast meet de temperatuur van het water dat we teruggeven aan het netwerk. En de hoeveelheid water, ik vrees, iedere keer met een andere temperatuur. Volgens mij is, om dit nauwkeurig te meten, erg gevoelige apparatuur nodig. En om vervolgens te berekenen hoeveel wij dan aan Nuon moeten betalen, ... software. Begrijpelijk dat de aansluiting van de stadsverwarming ongeveer net zo duur is als vier cv-ketels.

donderdag 1 oktober 2009

zachte ogen


Ik heb de indruk dat retro-designers gaan retro-designen om troost te bieden aan iedereen die denkt dat het vroeger beter was dan nu. En beter is nog niet specifiek genoeg; het beter dat - volgens mij - nu voor beter doorgaat is warm-beter, gezellig-beter, respectvol-beter. Beter dan nu de mensen elkaar niet meer kennen, beter dan nu iedereen een nummer heeft (of is?) en beter dan nu de politie niet meer verplicht een snor heeft. Beter is vooral dorpser. Vandaar die dorpse Mini en die dorpse Mercedes SLS AMG.

Ik associeer vroeger met zachtheid. Volgens mij waren vroeger de geluiden minder hard, de geuren minder kunstmatig en de lichten minder schel. Volgens mij waren de sensorische contrasten minder groot. (Eén keer een romantische gaslantaarn gezien en zo'n conclusie is geboren.)

Ik vind het erg onprettig dat moderne auto's die zijn ontworpen met betekenisvolle koplampen (boos, of juist argeloos kijkend) uitgevoerd worden met dat borende xenon-licht, of die nare led-lampjes. Dat koplampen op ogen moeten lijken, daar komen we nooit meer vanaf, maar laat dat licht dan een beetje zacht zijn en niet zo snijdend als nu, alstublieft.