bamboe

Oud-collega E schrijft, vanuit Delft: bamboezaad/stekjes van de soort die in onze streken overleeft. Groeit helaas niet zo snel, maar kwa energie uit de zon halen enzo minstens zo effectief als die afgezaagde zonnecellen.

Hoera: iets dat niet afgezaagd is! Daar ben ik gevoelig voor, en E weet dat. Overigens denk ik dat bamboe pas effectief wordt als je het afzaagt, maar dat is misschien een erg flauwe woordspeling. Ik probeer me voor te stellen hoe het dan effectief wordt en ik vermoed dat de afgezaagde bamboe in de kachel moet. Bamboe lijkt me erg vochtig, dus ik moet ook ruimte hebben om de bamboe te drogen.

Overigens zit het effect van Bamboe hem juist wel in de duizelingwekkende groeisnelheid: het wereldrecord groeien is op naam van Phyllostachys Bambusoides: 1,40 meter in een etmaal. In Nederland wordt bamboe maximaal 10 m hoog, maar het kan onbeperkt geoogst worden, omdat bamboe steeds weer jonge scheuten krijgt. Ik verwacht dat de verbrandingswaarde van bamboe vergelijkbaar is met die van koolzaad: één hectare levert 50 GJ energie. En het dak van mijn huis, waarop ik de bamboe gepland (met een d!) heb, is 0,002 hectare, dus ik kan jaarlijks 100 MJ oogsten. Alleen, dat oogsten, hoe doe ik dat nou weer? Mijn dak is niet sterk genoeg om er op te lopen, ...

zonnecel

Het is moeilijk om het huis te beschrijven waarin mijn ouders wonen. Het woord villa vind ik niet passend, omdat een villa voor mij ofwel een soort proleerterige luukse suggereert, ofwel een Venetiaans kasteel. Het huis van mijn ouders is noch proleerterig, noch Venetiaans. Misschien is het een cottage, vanwege de engelse sfeer, hoewel een cottage petieteriger voelt dan het huis van mijn ouders. Daarbij wonen mijn ouder ook nog in een gemeentelijk monument, wat misschien strelend is voor hun goede smaak, maar wat in de paktijk alleen gezeik betekent. En mijn ouders willen wel zonnecellen op hun enorme dak.

Villa's en cottages zijn vrijstaand, en vrijstaande huizen profiteren niet van de warmte of de isolatie van de buren. Als de villacottage een groot dak heeft waar de sneeuw vanaf smelt, is de energierekening hoog. Omdat het grote dak van mijn ouders monumentaal is, mag er niet onbezonnen aan het dak geklust worden.

Ik heb zojuist Redwoodrenewables ontdekt; dakpannen met zonnecellen, die gemaakt zijn van glas en oude autobanden. Hier een citaat van hun website: REDWOOD manufactures matching colored roof tiles that use recycled polymers. Het lijkt er dus op dat deze glazen autobandzonneceldakpan ook in de kleur monumentaal Hilversum kan worden geleverd.

koken

Ik zal binnenkort tekeningen moeten gaat maken van de ontwerpen die ik hier uitwerk. Dat kan op twee manieren: ik kan mij verzoenen met mijn iets te krukkige tekenstijl en moeite doen om dat resultaat te scannen en te uploaden. Tegen dat laatste zie ik het meeste op. Ik kan ook Googles tekenprogramma'tje Sketchup leren gebruiken en mij weer verzoenen met het krukkige resultaat. Ik denk dat die laatste weg heilloos is. Hoe minder digitale techniek ik in mijn leven toelaat, hoe liever het me is.

Er zijn nog twee ontwerpen die ik geloof ik niet hoef te tekenen, om ze toch begrijpelijk te presenteren. De eerste is de tweecompartimentenpan zodat je de aardappels én de broccoli op 1 vuur kan koken zonder dat de aardappels naar de broccoli smaken en andersom (cursief is van oud-student en ex-collega A). Volgens mij zijn pannen rond, omdat ik er dan makkelijk in kunt roeren en omdat ik ze dan makkelijk kan afwassen (met een handwasje). Ik zou daarom graag met een kleine pan in een grote pan willen roeren; zodoende kook ik twee gerechten op één vuur. Alleen zo'n kleine roerpan, die bestaat nog niet. Eigenlijk is de roerpan een kruising tussen een houten lepel en een pan. Moet ik dat nog tekenen?

J schrijft, vanuit Hilversum: Een soort hooikist, maar dan hipper. Lijkt me fijn als je 's ochtends daar eten in kan doen en dat het dan 's avonds gaar is. Ik weet dat hooi in Amsterdam en de suburbs slecht verkrijgbaar is en ik denk dat hooi voor de meeste mensen te rommelig is, in hun cleane interieur. Ik weet dus nog niet welk plooibaar en frisblijvend isolatiemeteriaal ik in de hippe hooikist (of gewoon in het keukenkastje dat over is), zal stoppen. Ik denk alleen: als ik toch een hooikist in huis heb, kan ik dat niet ook gebruiken allerlei andere restwarmte te bewaren?

warm water

Het is een eigenschap van water, dat het zo veel energie kost om het te verwarmen. Het is veel zuiniger om te douchen met ethanol of met kerosine, want dat is veel sneller warm, maar uiteraard hebben die vloeistoffen in de douche weer allerlei andere bezwaren. Doordat water zo moeizaam opwarmt, koelt het ook zo moeizaam weer af, dus zo warm als het uit de douchekop komt, ongeveer even warm spoelt het door het doucheputje het riool in. Dat is een beetje jammer, ...

Wij kregen een bouwvergunning van de gemeente Amsterdam, onder andere omdat op de bouwtekening stond dat ergens in onze meterkast een WTW zit: warmteterugwinning. Ik geloof daar overigens niets van, dat die daar ook echt zit, en zelfs als die daar zit vind ik dat een mutsige plek voor een WTW, want door onze meterkast loopt die rioolpijp niet waardoor we het warme water wegspoelen. Ik zou zeggen, de WTW moet op de plaats waar het warme water is: in de badkamer. Ik ben daar een beetje laat mee, want onze badkamer is net heel netjes betegeld. Zoals de meeste badkamers in Nederland.

Mijn Rotterdamse vriend H heeft de Happy Douche bedacht, en dit is wat ik ervan gemaakt heb: een nieuwe douchebak over de bestaande douchebak heen. De kranen worden losgekoppeld en afgedekt met een betegelde kap, die naar beneden tot aan de bovenste douchebak loopt. De koud-waterleiding wordt verbonden met de warmtewisselaar tussen de douchebakken, die het wegspoelende warme water doorlaat. Het aldus voorverwarmde koude water loopt terug omhoog naar de thermostaatkraan die op de afdekkap gemonteerd wordt. Er zijn twee nadelen aan dit systeem: dat wisselbaden erg veel tijd gaat kosten en dat het peperdure design van de luukse badkamer (ervoor) toch een beetje rommelig wordt (erna).

vitrage

Twee stukjes publiceren over andermans ideeën heeft me wel al iets geleerd; namelijk dat ik een duidelijk standpunt moet innemen over mode en vormgeving. Mijn eerste impuls was om me ervan af te keren. Vermoedelijk heeft dat iets te maken met het vroegtijdig stranden van mijn carrière als vormgever. Zeker als vormgeving mode wordt, krijgt het een onprettig exclusief karakter: dan mogen alleen nog de graatmagere vijftienjarige meisjes met doffe ogen zich ermee vertonen en koop ik de dingen alleen maar om bij die mooie meisjes te horen. Tot de fotomodellen besluiten dat de mode is overgewaaid, en dan loop ik voor gek met mijn mooie nieuwe spullen.

Maar er bestaat ook een vormgeving die echt voor iedereen is. Ik denk, maar misschien zie ik nu in mijn argeloosheid van alles over het hoofd, dat de HEMA, de H&M en het (overleden?) telefoonmerk BEN daar aardig in slagen en slaagden. Een beetje hip, maar wel democratisch hip.

Ik denk dat het goed is als iemand zich eens gaat buigen over de vormgeving van vitrage, de eenvoudig aan te brengen dubbele beglazing die de tocht, die in oude huizen via de prachtige houten kozijnen en door het mooie oude glas de woning teistert, weert. Mooie vitrage dus, die democratisch hip is.

regenmolen

Veel mensen zouden willen dat het water dat door de regenpijpen naar beneden klettert nuttig gebruikt wordt. Bijvoorbeeld door het water via de stortbak van de wc naar het riool af te voeren, of door het vallen ervan te benutten met een waterrad. Mijn collega M wilde daarom met de buren op het dak van hun nieuwe verdiepingen een stuwmeer aanleggen, maar volgens de architect werden de verdiepingen daar zo'n anderhalf keer duurder van. Ja, ik denk ook dat zo'n dak duurder is dan gewoon golfplaat. Want het weegt nogal wat, al dat water, en het dat stuwmeerdak moet ijzingwekkend waterdicht zijn, overal.

Hoeveel energie water op het dak opbrengt valt erg tegen. Watertorens ook: ze waren handig om het water op druk te brengen, maar de val-energie van al dat water is toch niet veel meer dan enkele accu's. Sorry; als ik me ga voorstellen hoeveel werk het zou zijn om al die emmers water de trap op te dragen ben ik erg hoopvol, maar de natuurkunde weerlegt het.

Een wolk vol water die op 1 km hoogte over de stad drijft, die levert wel iets op. Vooral doordat er in een wolk wel veel water zit, omdat de wolk echt heel hoog is en omdat er geen waterdichte constructie nodig is. En zo vaak als wolken hun water laten lopen, in onze streken! De luchtweerstand verhindert (helaas?) dat de regendruppels op volle snelheid op aarde beuken, maar die snelheid is wel de hoogst mogelijke van de hele atmosfeer. En bovendien, de luchtweerstand maakt dat elke druppel een beetje opwarmt. Die dagelijkse warme Nederlandse slagregen, die moet toch benut kunnen worden, met een regenmolen?

kledinglijn

Daar moest ik toch even op gewezen worden, maar een zeer effectieve manier om warm te blijven - bijvoorbeeld als ik stil in de kou achter een beeldscherm zit - is: iets aantrekken. Ik zelf ben daar niet zo toe geneigd, omdat mijn ervaring is dat elk extra kledingstuk weer extra tochtkieren oplevert, met name bij mijn buik en rug en bij mijn extremiteiten. Precies de plaats waar ook kruimels vallen of nattigheid is (bij mij althans). Graag tips dus over de beste isolerende boorden, die de huid niet irriteren. En dat er bij mij toevallig glazen omgaan en cornflakes uit mijn mond vallen, daar kom ik zonder Woonwarenhuis ook wel overheen.

En er valt nog een hoop te verzinnen. Vingerloze handschoenen van kashmir of van vilt. Iets voor over de neus. Sokken met een zool die niet slijt. Oorwarmers die geluid doorlaten. En bij elke set een kapstokje, die bij de desktop bevestigd kan worden.

Men verzoekt mij om de pantoffels en het huisjasje ook smaakvol en zelfs elegant te maken, maar op dat verzoek ga ik maar ten dele in. Ik denk dat mode is uitgevonden om buiten, waar de mensen je zien, een harnas te hebben tegen hun afkeuring en ik zou graag willen dat dat binnen niet nodig is. Nou vooruit: tijdens het werk, waar je met een trui en een broek blijkbaar niet representatief bent. Wat mij betreft is de kledinglijn van het woonwarenhuis a-modieus. Dingen dus, die je kan blijven dragen tot ze versleten zijn. Representatief, zoals dat is voorgeleefd door Gerard Reve.

Tenslotte: misschien levert de webshop van Sheila Moon iets op?