arme mensen

Ik ga het boek Toegepaste Energietechniek deel 2 van kaft tot kaft lezen. Dat doe ik normaliter niet, zeker niet met een leerboek. Zo'n boek sla ik open waar de formules en de roze blokken staan, omdat ik weet dat mijn studenten dat ook zo doen en omdat ze daar gelijk in hebben: in de roze blokken staat wat belangrijk is en waarover de tentamenvragen gaan.

In de inleiding van Toegepaste Energieleer deel 2 zijn geen roze blokken. Trouwens, energieleer is een mannenvak, dus in dit boek zijn de blokken blauw en niet roze. Ik heb de inleiding toch gelezen! De inleiding gaat over duurzaamheid. Duurzame dingen worden gedefinieerd als dingen die goed zijn goed voor het geld, voor het milieu en voor de mensen. Tegelijkertijd! Het is, zo staat in de inleiding, de bedoeling dat de duurzame dingen, en dus ook de duurzame energie, ertoe bijdragen dat armoede, honger en achterstanden in opleidingsniveau worden weggewerkt.

Maar dat is blijkbaar geen ingenieurswerk, want in de hoofdstukken die volgen wordt alleen nog over geld en milieu gepraat. Ja, en over techniek natuurlijk.

toegepaste energietechniek deel 2

Mijn collega Wim heeft al vele fusies en managementwisselingen meegemaakt, hier op de HTS. Wim is door zijn onverzettelijke verbondenheid met het instituut waar ik thans werk een soort monument van het Amsterdamse techniekonderwijs. Daar hoort bij dat hij van de uitgevers altijd de nieuwste boeken krijgt toegestuurd. Hij schrijft dan met kloeke letters Wim op het titelblad en zet het boek in zijn kast. Of hij de boeken ook léést, dat weet ik niet.

Een andere collega toonde me uit Wims boekenkast (die naast mijn bureau staat) het redelijk recente boek Toegepast Energietechniek deel 2, van Ouwehand, Papa, Gilijamse en De Geus. Hij was er enthousiast over, en ik ook wel, want dit boek gaat over duurzame energie, dat staat in nog net leesbare lettertjes onderaan op de kaft. Je oog moet er maar op vallen.

Het boek past in de reeks waar ook het boek van Arie Taal in hoort, dat ik hier eerder besprak op 11 september. Ik ben door die slechte ervaring allergisch geworden voor de boeken van Academic Service ('een imprint van Sdu'), maar op het eerste gezicht ziet dit boek er toegankelijk uit. Het boek heeft 14 hoofdstukken. Als ik elke dag hier een hoofstuk bespreek, heb ik op vrijdag 30 oktober het boek uit.

stortbak

Ik houd erg van gietijzeren stortbakken. Dat blijft zo, ook als ik gehoord heb dat er iemand overleden is nadat de ophangbeugels van de muur zijn afgebroken en de dertig kg gietijzer, de twintig liter spoelwater en de waterbesparende baksteen op het hoofd van de geduldige zittende ontlaster zijn gestort.

Ik houd er ook van dat ze zo hoog hangen, die ouwe stortbakken. Het voordeel is dat er meer ruimte op de vloer van de wc-ruimte overblijft en dat de spoelkracht van het water groter is. In een honderd jaar oud huis trok ik per ongeluk de wc eens door, net nadat ik de pot had weggehaald, en door de kracht van de waterstraal werd ik de wc-deur uitgespoten.

In mijn nieuwe huis wilde ik de gloednieuwe kunststoffen stortbakken graag hoog hebben hangen, om de redenen die hierboven staan. Dit is door de installateur niet begrepen, wellicht omdat het hoog ophangen van een stortbak in strijd is met de arbo-regels van de bouwvakker. Een installateur beweerde dat de hoogte van de spoelbak niet uitmaakt voor de spoelkracht, maar dat geloof ik echt niet. In mijn volgende huis komen alle spoelbakken op het dak.

vlakspoeler

Grappig: toen ik een plaatje zocht van een vlakspoeler - een podiumpot - vond ik alleen afbeeldingen van wc-potten met een gesloten deksel. Volgens de feng shui moet je de wc-pot altijd gesloten houden, omdat er slechte chi uit het riool komt. Maar ook in onze cultuuur houdt het geen pas om openlijk over keramieke zijde van de wc-pot te praten.

Maar toch: ik houd niet van de diepspoeler. Ik vind het er onsmakelijk uitzien als mijn drollen ronddrijven onderin wit vaatwerk. Ik vind het ook onprettig aanvoelen als het opspettert tegen mijn blote billen. Bij een vlakspoeler kan ik omkijken naar wat ik gemaakt heb. Erica Jong heeft met opmerkelijke walging over dit omkijken geschreven in Het Ritsloze Nummer, ... dat is het cultuurverschil tussen mij en Erica Jong.

Bij mijn nieuwe huis staat een bouwtoilet, zo'n kunststof doos die eens in de week door Bo-rent wordt geleegd en schoongespoten. Ons bouwtoilet kun je niet doortrekken, waardoor de vlakspoel-opstelling niet slim is. Immers: een vlakspoeler die je niet kunt doortrekken gaat stinken. Er staat dus een diepspoeler bij mij voor de deur. Deze diep'spoeler' geeft niet een plons van waterdruppels tegen mijn billen, maar om hygiënische redenen een plons van een blauwe, wat stroperige vloeistof tegen mijn billen. Dit is misschien hygiënisch, maar ik vind het smerig.

wolken

Het was de intimiderende kinderliteratuur van de jaren zeventig van de vorige eeuw (Barbapappa bijvoorbeeld) waardoor mijn generatie een grote argwaan heeft ontwikkeld tegen wolken. Zeker tegen door mensen gemaakte wolken; de wolken die in de kinderboeken giftig groen en soms zelfs met doodshoofden erin uit zwarte fabriekspijpen omhoog walmden.

Een hoogopgeleide leeftijdsgenoot, die gewoon in een christelijk gezin is opgegroeid, heeft aan mij opgebiecht hoe bezorgd hij is over uitlaatgassen van auto's, omdat hij overtuigd is dat de hele wolk die uit de uitlaat ontsnapt puur gif is. Dat is niet zo! (zei ik). Uit de uitlaat van een auto komt min of meer het zelfde als uit de neus van een dartel hert in het lommerrijke woud.

Ik ben weer terug op school, omdat ik vind dat ik genezen ben van mijn longontsteking. Het blijkt, dat mijn empathische collega's (die vonden dat ik minstens twee maanden rust moest houden) allen ervaren longpatiënten zijn. Eén vertelde dat zijn longontstekingen ontstaan als hij oppervlakkig ademt en dus niet zijn volledige longinhoud gebruikt. Onderin zijn longen blijft de onverse lucht achter, die de etter veroorzaakt. Zou het met motoren ook zo werken? Dat als een cilinder niet meedoet, dáár de etterende groene wolken van Barbapappa ontstaan?

koffiemok

In 2005 werd aangekondigd dat er in 2009 een gasturbine op de markt zou komen zo groot als een koffiemok. Een koffiemok die twee à drie kiloWatt vermogen levert. Welnu, het is 2009 en ik wil nu die kiloWatt leverende koffiemok graag kopen.

Een gasturbine is een soort straalmotor (zo'n ding dat onder een vliegtuigvleugel hangt). Het verschil is (geloof ik) dat een straalmotor straalt en een gasturbine niet. Dat stralen, dat is veilig op vliegvelden of tien kilometer hoog in de lucht; verder heb je niet veel aan een straalmotor. Een gasturbine zorgt ervoor dat er een as gaat draaien, net zoals een motor met een krukas dat doet. Alleen een krukasmotor die twee à drie kiloWatt vermogen levert is niet zo groot als een koffiemok.

Binnenkort moet ik weer grotere afstanden gaan fietsen. Ik wil daar wel een hulpmotortje bij, ter grootte van een koffiemok. En inderdaad, ik wil mijn hulpmotortje ter grootte van een koffiemok graag customizen bij mijn fiets. Powered by Dutch Comfort, maar dan zonder dat Feyenoord-logo.

glasvezelbehang

Ik vind het groot nieuws dat ik een ecologische bouwmarkt heb ontdekt, verderop, in Amsterdam-West. Mijn zowat radio-actieve huis (er is veel aardigs te zeggen over de mannen die het huis hebben opgetrokken, maar hun materiaalkeuze en werkwijze werden niet in de eerste plaats ingegeven door zorg om alles wat kan opraken) wordt nu dus opgeschilderd met ecologische verf.

Maar we behangen ons huis dan wel weer met glasvezelbehang. Over glasvezels heb ik iemand met een baard zich wel eens zien opwinden, waardoor glasvezels in mijn hoofd zijn blijven hangen als milieudelict. Bij de ecologische bouwmarkt verkopen ze misschien jute bij wijze van glasvezelbehang. Voor ons noodgeval - het geld is op en er moeten nog drie verdiepingen gestuukt worden, en snel - was de ecologische bouwmarkt net even te ver weg.

Door de komst van glasvezelbehang, met de bijhorende glasvezelbehanglijm en glasvezelbehanglijmblokkwast, zouden stukadoors zich echt zorgen moeten gaan maken: het is echt makkelijk aan te brengen en ik vind het er zeer acceptabel uitzien. Ik dacht: als je die glasvezels nou aansluit op een infrarood-warmtebron, dan is dat een hele laagdrempelige manier om zelf muurverwarming te maken.